Leczenie nerwicy natręctw

0
251
fot. Pixabay.com

Nerwica natręctw to zaburzenie, które utrudnia codzienne funkcjonowanie danej osoby. Jej objawy oraz myślenie o tym, aby się ich pozbyć, zabierają pacjentowi dużo czasu. Dlatego tak istotne jest zgłoszenie się do psychiatry, aby można było rozpocząć leczenie. W nerwicy natręctw stosuje się zarówno leczenie farmakologiczne, jak i psychoterapię.

Jak leczy się nerwicę natręctw?

Leczenie nerwicy natręctw jest procesem zarówno długotrwałym, jak i złożonym. W tym zaburzeniu bardzo ważne znaczenie ma cierpliwość pacjenta, gdyż zazwyczaj obsesje i kompulsje powoli reagują na zastosowane metody leczenia. W jej leczeniu stosuje się leki oraz psychoterapię. U osób, które mają łagodniejsze objawy, można zastosować tylko psychoterapię. Z kolei u osób z dużym nasileniem objawów konieczne staje się połączenie obydwu tych metod.

Leczenie farmakologiczne nerwicy natręctw

Podstawowe leki, które stosuje się w tym zaburzeniu, to leki przeciwdepresyjne, takie jak:

  • selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, np. sertralina, paroksetyna, fluwoksamina, citalopram, fluoksetyna;
  • lek trójpierścieniowy taki jak: klomipramina.

Leczenie farmakologiczne może trwać od kilku miesięcy do nawet kilku lat. Czasami próba odstawienia leków powoduje nawrót albo nasilenie natręctw, a wtedy pacjent otrzymuje leki bezterminowo. Niekiedy na początku, aby zmniejszyć nasilenie lęku oraz napięcia, psychiatra do leków przeciwdepresyjnych dodaje lek uspokajający albo nasenny.

Psychoterapia nerwicy natręctw

W nerwicy natręctw stosuje się psychoterapię indywidualną, która jest podstawową metodą jej leczenia. W zależności, jakie ma ona osiągnąć cele, to można ją podzielić na podtrzymującą oraz restrukturalizującą. Wspólne cechy obu tych terapii to:

  • zrozumienie, ale też zaakceptowanie przez daną osobę założenia, że jej objawy oraz zaburzenie, z którym się zmaga, mają uwarunkowania psychogenne;
  • jeśli to możliwe, usunięcie przyczyn, które wyzwalają oraz utrwalają zaburzenia;
  • stworzenie korzystnych warunków współdziałania terapeuty i pacjenta;
  • poprawa samopoczucia danej osoby, a także jej funkcjonowania zarówno fizycznego, jak i społecznego.
fot. Pixabay.com

Z kolei sama terapia podtrzymująca ma na celu:

  • zmianę stosunku pacjenta do dolegliwości oraz cierpień
  • zwiększenie tolerancji danej osoby na trudne sytuacje, a także wypracowanie skutecznych sposobów, jak sobie z nimi radzić;
  • zmodyfikowanie sposobów postrzegania, przeżywania i reagowania tej osoby;
  • ukształtowanie innej postawy odnośnie uwarunkowań oraz konsekwencji swoich zaburzeń, a czasami także wobec życia.

Tutaj bardzo ważne jest samopoczucie pacjenta, a także występujące u niego napięcia, obawy, niepokój, bezradność, zrezygnowanie oraz poddawanie się. W związku z tym będzie potrzebował on wsparcia. Podczas sesji terapeutycznej pacjent może mówić o sobie, o swoich dolegliwościach, obawach i uczuciach. Może dzielić się swoimi kłopotami oraz przeżyciami.

Pomóc może również terapia behawioralna. Jest to terapia treningowa, która polega na stosowaniu systematycznych planowanych ćwiczeń, które stopniowo są coraz trudniejsze, ale pomagają wygasić nieprawidłowe nawyki, reakcje oraz wzorce zachowania. Do tego mają na celu wytworzyć zachowanie pożądane.

Terapia restrukturalizująca ma na celu uzyskać ważne postawy pacjenta, co czasami jest równoznaczne z modyfikacją osobowości. Taka terapia trwa zazwyczaj kilka miesięcy. Najpierw ważne znaczenie ma nawiązanie kontaktu, na który składa się odreagowanie pacjenta, a także mówienie o jego bardzo trudnych sprawach. Kiedy rozmowa dotyczy trudnych tematów, pacjent ma szansę na skonfrontowanie własnych ocen ze zdaniem innej osoby. Wyjaśnienie wszystkiego, a także dostrzeżenie związków ze swoim życiem, pozwala na zrozumienie samego siebie i źródeł swoich problemów. Jest to faza, która polega na wypracowaniu wglądu, a potem kolejną fazą jest reorientacja. Polega ona na zmianie stosunku pacjenta do siebie, swojego zaburzenia, ale też otoczenia i jego postępowania oraz przeżywania. Osiągnięcie tego jest głównym zadaniem tej psychoterapii.

Czy jest możliwe całkowite wyleczenie nerwicy natręctw?

Każda osoba może uzyskać pozytywne korzyści z leczenia i to bez względu na nasilenie objawów, czas ich trwania, a także ilość i charakter natręctw. Korzystną reakcję na leczenie można zaobserwować u 75% pacjentów. Natomiast u około 25% pacjentów można uzyskać całkowite wyleczenie albo pełną remisję objawową, a także funkcjonalną.

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here