Depresja nerwicowa, czyli dystymia

0
505
fot. Pixabay.com

Depresja nerwicowa inaczej określana jest jako dystymia. Może ona trwać przez lata, ale ma łagodniejszy przebieg niż tradycyjne zaburzenia depresyjne. Charakteryzuje się przewlekłym oraz uporczywym obniżeniem nastroju, ale o małym nasileniu. Jakie są inne objawy depresji nerwicowej, a także jej przyczyny? Jak wygląda leczenie depresji nerwicowej?

Na czym polega depresja nerwicowa?

Dystymia to pojęcie wykorzystywane w psychiatrii, które ma wiele znaczeń. Specjaliści mianem dystymii określają:

  • podprogową postać depresji,
  • swoiste zaburzenia afektywne lub zaburzenia osobowości albo
  • powikłania zaburzeń nerwicowo-lękowych.

Dystymia jest zaburzeniem, które trwa przynajmniej dwa lata, a charakteryzuje się przewlekłym i uporczywym obniżeniem nastroju, które ma małe nasilenie. Objawy depresji nerwicowej są bardziej łagodne niż tradycyjnej depresji. W tym przypadku złe samopoczucie ma mniejszy wpływ na dezorganizację codziennego funkcjonowania, ale też rzadziej pojawiają się skrajne reakcje organizmu, np. myśli samobójcze.

Pomimo tego, że ma łagodne objawy, to i tak trudno jest ją leczyć. Jest to związane z trudnościami diagnostycznymi, ale też ma związek z cechami osobowościowymi osób, które na nią cierpią, ale też wynika z osiągania małych wyników, co jest czynnikiem, który zniechęca nie tylko pacjenta, ale również lekarza. Poprzez to wiele osób ma dystymię przez wiele lat, a czasami nawet przez całe życie.

Jakie są objawy depresji nerwicowej?

Takie typowe symptomy dystymii są podobne do objawów depresji. O rozpoznaniu dystymii można mówić wtedy, gdy pojawia się obniżony nastrój, który utrzymuje się przez przynajmniej dwa lata. Poza tym natężenie tych objawów nie jest bardzo silne, aby mogło spełniać kryteria lekkiej depresji. Podczas epizodów depresyjnych występują przynajmniej trzy symptomy z poniższych:

  • zmniejszona energia albo aktywność;
  • zaburzenia snu;
  • mała wiara w siebie, a także poczucie niedostosowania;
  • zaburzenia koncentracji;
  • płaczliwość;
  • zmniejszone zainteresowanie seksem albo brak satysfakcji z aktywności seksualnej czy też innych czynności, które sprawiają przyjemność;
  • pojawienie się poczucia bezradności albo ciągłe zamartwianie się;
  • poczucie, że codzienne trudności są niemożliwe do przezwyciężenia;
  • pesymizm związany z przyszłością, ale też nadmierne rozpamiętywanie przeszłości;
  • wycofanie się społeczne;
  • mniejsza ochota na rozmowy.
fot. Pixabay.com

Różnice pomiędzy dystymią a depresją

Osoby z depresją bardzo często zaniedbują swoje codzienne funkcjonowanie oraz relacje międzyludzkie. Pogorszenie funkcjonowania widać w różnych sferach życia, a do tego odczuwane jest cierpienie psychiczne. Z kolei osoby z dystymią mogą wykonywać codzienne obowiązki, nie zmieniając swoich działań oraz postaw w taki sposób, który będzie dezorganizował ich życie. Wykonują różne czynności, ale w przeciwieństwie do osób zdrowych, nie odczuwają z tego powodu żadnych satysfakcji czy też pozytywnych odczuć.

Przyczyny depresji nerwicowej

Dystymię można podzielić na pierwotną, czyli taką, która występuje samoistnie, a także wtórną, czyli taką, która towarzyszy innym zaburzeniom i chorobom. Naukowcy nie są jeszcze pewni, jak dochodzi do powstawania dystymii. Niektórzy zwracają, że większe znaczenie w jej powstawaniu mają czynniki biologiczne oraz uwarunkowania genetyczne. Natomiast inni większą uwagę poświęcają czynnikom psychospołecznym.

Jak wygląda leczenie depresji nerwicowej?

W leczeniu dystymii wykorzystuje się środki farmakologiczne, a można tutaj zastosować następujące leki:

  • selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny,
  • trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
  • inne leki przeciwdepresyjne.

Leki te są dostępne na receptę, a ich mechanizmy działania są zróżnicowane. Niektóre z nich wpływają na poprawę nastroju, a niektóre tłumią zaburzenia lękowe, wyciszają, ale też poprawiają jakość snu. Jednak przy stosowaniu tych leków mogą się pojawić skutki uboczne, do których zalicza się: zawroty głowy, nudności, wymioty, a czasami przejściowe nasilenie objawów depresyjnych oraz nerwicowych. Dlatego leki te należy zawsze przyjmować pod kontrolą lekarską.

Można również zastosować psychoterapię, gdzie najczęściej wykorzystuje się metodę poznawczo-behawioralną. Wybór odpowiedniej metody leczenia jest uzależniony od nasilenia objawów dystymii, a także od ogólnego stanu zdrowia chorego.

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here