Depresja egzogenna

0
113
fot. Pixabay.com

Depresja egzogenna inaczej określana jest jako depresja reaktywna. Przyczyną tej depresji są czynniki zewnętrzne, a przeważnie traumatyczne wydarzenia, a także niszczące relacje z innymi osobami. Jakie są najważniejsze objawy depresji egzogennej i jak wygląda jej leczenie?

Co to jest depresja egzogenna?

Depresja egzogenna, inaczej reaktywna albo zewnętrzpochodna, jest łagodną postacią tej choroby. W małym stopniu jej przyczyną są wewnętrzne czynniki biologiczne, gdyż zazwyczaj ma związek z reakcją układu emocjonalnego na zewnętrzne czynniki psychospołeczne, a także na traumatyczne wydarzenia. Taki bezpośredni związek tej depresji z czynnikiem, który wpływa na jej wystąpienie, powoduje, że często jest traktowana jak zaburzenie afektywne, a nie jako choroba. W związku z tym w jej leczeniu rzadziej stosuje się leki, które wpływają na funkcjonowanie układu nerwowego oraz hormonalnego, a częściej korzysta się z psychoterapii.

Jakie są przyczyny depresji egzogennej?

Przyczyny tego rodzaju depresji związane są z sytuacją życiową danej osoby. Do typowych czynników, które wpływają na rozwój tej depresji wymienia się:

  • śmierć bliskiej osoby;
  • rozstanie z partnerem/partnerką;
  • ciężka i przewlekła choroba, a także odczuwanie lęku przed pogorszeniem stanu zdrowia oraz przed śmiercią;
  • uczestniczenie w wypadku jako ofiara albo sprawca oraz związane z tym skutki zdrowotne, a także wyrzuty sumienia;
  • utrata pracy i związana z tym niepewność finansowa;
  • konflikt w rodzinie albo w pracy, co wiąże się z odczuwaniem stresu;
  • prześladowanie i to przeważnie w szkole;
  • trwanie w toksycznej relacji, która niszczy;
  • brak umiejętności radzenia sobie z presją czasu;
  • problemy ze zdrowiem u bliskich osób.
fot. Pixabay.com

Jakie są objawy depresji egzogennej?

Objawy tej depresji mogą być podobne do objawów depresji endogennej, ale i tak będą miały one mniejsze natężenie. Objawy, które tutaj mogą się pojawić, to:

  • przygnębienie, które utrzymuje się przez dłuższy czas;
  • apatia, zniechęcenie, bierność oraz rozdrażnienie;
  • wycofanie się z kontaktów z innymi osobami oraz zaniedbywanie relacji, np. rodzinnych;
  • występowanie zachowani nihilistycznych oraz agresywnych, a w tym również krzywdzenie samego siebie;
  • zaburzenia snu oraz łaknienia;
  • pojawianie się myśli samobójczych.

Jak długo trwa depresja egzogenna?

Czas trwania tej depresji jest powiązany z czasem występowania problemów życiowych. Jeśli na przykład przyczyną depresji jest trwanie w toksycznym związku przez większość swojego życia i gdy jest ona stanem nieprzemijającym, to taka depresja może trwać nawet kilkadziesiąt lat. Natomiast przy jakichś tragicznych wydarzeniach, które są jednorazowe, np. śmierć bliskiej osoby, reakcja organizmu jest różna, gdyż stan ten może trwać kilka tygodni albo miesięcy, a nawet wiele lat. Jest to związane z indywidualnymi predyspozycjami danej osoby, a także sytuacji życiowej i rodzinnej oraz zależy od tego, czy choremu została udzielona odpowiednia pomoc.

Jak wygląda leczenie depresji egzogennej?

Przy leczeniu depresji endogennej podstawowe jest leczenie farmakologiczne, gdyż potrzebne jest wpłynięcie na określone neuroprzekaźniki. Natomiast osoby z depresją egzogenną potrzebują przeważnie terapii psychologicznej.

Najlepsze efekty osiąga się, stosując terapię poznawczo-behawioralną. Dzięki spotkaniom z terapeutą może przepracować swoje problemy, ale również zrozumieć je, a potem możliwe staje się wypracowanie mechanizmów radzenia sobie z obecną sytuacją.

Jeśli depresja ta jest wynikiem niejednorazowego wydarzenia, ale wynikiem trwania w pewnej sytuacji, to leczenie opiera się również na poprawie okoliczności życiowych, czyli na przykład zakończenie toksycznej relacji, zmiana pracy albo szkoły.

Natomiast leczenie farmakologiczne, czyli silne leki antydepresyjne są stosowane bardzo rzadko jako leczenie wspierające.

Jakie są różnice pomiędzy depresją endogenną i egzogenną?

Depresja endogenna w przeciwieństwie do depresji egzogennej jest związana z występowaniem zaburzeń w pracy układu nerwowego oraz hormonalnego. Szczególnie ma związek z niedoborem następujących neuroprzekaźników:

  • serotonina – jest odpowiedzialna za odczuwanie szczęścia;
  • noradrenalina – mobilizuje zarówno ciało, jak i umysł do działania;
  • dopamina – wpływa na działanie tzw. układu nagrody.

Z kolei depresja egzogenna związana jest z występowaniem czynników zewnętrznych.

Jednak trzeba pamiętać, że na przebieg depresji endogennej mogą mieć dodatkowo wpływ czynniki zewnętrzne. Natomiast depresja egzogenna może również pojawić się u osób, u których występuje niedobór hormonów. To z kolei powoduje zacieranie się granic pomiędzy depresją endogenną a egzogenną.

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here