Uszkodzenia mięśni kulszowo-goleniowych

Grupa mięśni kulszowo-goleniowych jest grupą dwustawową, co oznacza że mięśnie te działają na staw biodrowy i kolanowy. Przebiegają one po tylnej stronie uda od guza kulszowego do okolicy poniżej stawu kolanowego. Ich główną funkcja jest prostowanie biodra i zginanie kolana. Nie trudno zauważyć, że te dwa ruchy rzadko zachodzą jednocześnie. Specyfika pracy tych mięśni w czasie aktywności sportowych  powoduje, ze często ulegają uszkodzeniom.

Nie dość,  że mięśnie te często muszą pracować z jednego przyczepu w skróceniu a z drugiego w wydłużeniu to jeszcze ich funkcja w czasie chodu czy biegu powoduje ich przeciążenia. Przyjrzyjmy się dlaczego. Kiedy stawiamy stopę na podłożu mięśnie tylnej strony uda wyhamowują prędkość nadaną kończynie w czasie jej przenoszenia do przodu, stabilizują kolano chroniąc przed nadmiernym przesunięciem podudzia do przodu. Natomiast w czasie obciążenia kończyny wykonują paradoksalny wprost stawu kolanowego, oddają energię zgromadzona w czasie lądowania aby doszło do odbicia w czasie biegu czy skoku. W sportach wymagających ruchów skrętnych na ugiętych kolanach takich jak koszykówka czy piłka nożna stabilizują staw kolanowy.

Główną przyczyna urazu tych mięśni jest zbyt duże obciażenie treningowe, nierównowaga siły tych mięśni między lewą a prawą kończyną a także niekorzystny stosunek ich siły do mięśni antagonistycznych czyli prostowników kolana.

Wśród osób rekreacyjnie uprawiających sport przyczyną uszkodzeń jest także brak należytej długości tych mięśni. Mają one tendencje do skrócenia w pozycji siedzącej, często też w momencie  nie wystarczającej siły mięśni stabilizujących miednicę i kręgosłup są one kompensacyjnie napięte.

Uszkodzenie polega na naciągnięciu , naderwaniu lub zerwaniu mięśnia, czasami wraz z fragmentem  kości. Głównym objawem jest ból poniżej pośladka w czasie aktywności, gdyż uszkodzeniu ulega najczęściej połączenie mięśnia ze ścięgnem, dochodzi do osłabienie funkcji. W dużych urazach mogą pojawić się wybroczyny i wyczuwalna utrata ciągłości mięśnia.

Fizjoterapia

Nadwyrężenia mięśni kulszowo-goleniowych leczone są zachowawczo. Jedynie całkowite zerwania leczy się operacyjnie. Podstawę postępowania stanowi rehabilitacja.   W kilku dniach od uszkodzenia zaleca się odpoczynek, zimne okłady. Następnie stosuje się takie zabiegi jak:

  • Masaż funkcyjny
  • Masaż poprzeczny
  • Masaż tkanek głębokich
  • Terapię punktów spustowych
  • Mobilizacje stawów krzyżowo biodrowych w przypadku ich zablokowania
  • Relaksację poizometryczną
  • Zaleca się ćwiczenia rozciągające oraz wzmacniające mięśnie uda

W późniejszych etapach powrotu do aktywności wprowadza się ćwiczenia propriocepcji i stabilizacji, ćwiczenia ekscentryczne i pliometryczne.