Urazy narządu ruchu podczas jazdy na rolkach

Coraz więcej osób docenia jadę na rolkach jako atrakcyjną formę rekreacji. Jak każda aktywność sportowa może jednak powodować pewne kontuzje. Sprawdź jak im zapobiegać oraz jak może wyglądać leczenie.

Ponieważ walory jazdy na rolkach poznaje coraz większe grono osób, sport staje się bardziej popularny również w Lublinie. Poprawia wydolność organizmu, wzmacnia mięśnie ud, pośladków i tułowia oraz w mniejszym stopniu obciąża stawy niż np. bieganie, jednocześnie pozwala na szybkie przemieszczanie się. Jednak jazda na rolkach a zwłaszcza początki przygody z tym sportem mogą wiązać się z wystąpieniem pewnych kontuzji. Główną ich przyczyną, podobnie jak w łyżwiarstwie figurowym, mogą być  upadki.  Najczęściej uszkadzanymi obszarami są nadgarstki, stawy łokciowe, stawy kolanowe, kość ogonowa oraz głowa.

  • Upadek na ręce, łokieć – może spowodować zwichnięcie nadgarstka, złamania kości promieniowej typu Collesa (z przemieszczeniem grzbietowym) lub Smitha (dłoniowym), uszkodzenie kości łódeczkowatej; jeśli chodzi o staw łokciowy może dojść do zwichnięcia tylnego, złamania kości promieniowej lub wyrostka łokciowego, dziobiastego.
  • Upadek na pośladki- może spowodować złamania kompresyjne trzonów kręgów lub stłuczenie/złamanie kości ogonowej

Z upadkami mogą wiązać się również inne obrażenia np. stłuczenia mięśni, otarcia i rany. Bardzo ważne jest odpowiednie oczyszczenie rany (np. octenisteptem) a następnie założenie opatrunku. Odpowiednio dobrany opatrunek pozwala na szybkie zagojenie się rany bez strupów. Przy otarciach naskórka nawet głębokich niezwykle ważny jest stały opatrunek.

Buty chronią przed nadmiernym ruchem w stawie skokowym i zapobiegają jego uszkodzeniom. Jednak zapewniając stabilizację przyzwyczajają do biernej ochrony,  „rozleniwiają” mechanizmy kontroli motorycznej i powodują deficyty czucia głębokiego.   W sytuacji gdy nie mamy  już na stopie butów z chroniącą staw cholewką pojawia się większe ryzyko urazu stawów skokowych.W związku z utratą równowagi i upadkiem może dojść do skręcenia, zwichnięcia, złamania jednej z kostek, złamania trójkostkowego lub uszkodzenia więzozrostu piszczelowo-strzałkowego.

Choć powyższe obrażenia mogą brzmieć groźnie, należy pamiętać że można ich uniknąć nosząc ochraniacze oraz ucząc się pod okiem osoby z większym doświadczeniem. Odpowiednio dobrany sprzęt oraz przeprowadzenie rozgrzewki również przyczyniają się do zmniejszenia ryzyka urazu.

Przebyta kontuzja nie oznacza rezygnacji z ulubionego sportu, a odpowiednio szybkie wprowadzenie rehabilitacji może skrócić czas powrotu do aktywności. W zależności od rodzaju i stopnia urazu może być konieczny zabieg operacyjny, unieruchomienie lub odciążenie stawu. Tkanki muszą mieć czas na regenerację i proces zdrowienia.  Nie znaczy to, że nie można wtedy podejmować żadnych ćwiczeń. Można a nawet trzeba ćwiczyć inne stawy, pracować nad właściwym chodem o kulach oraz napinać mięśnie w celu uniknięcia zaników. Kolejnym celem rehabilitacji jest odtworzenie prawidłowego zakresu ruchu w stawie, którego deficyty są powszechne po okresie unieruchomienia.foot-massage-2277450_1280 Ważnym elementem jest również wzmocnienie mięśni.

W momencie kiedy lekarz pozwala na obciążanie kończyny istotna jest reedukacja chodu i ćwiczenia  funkcjonalne całych taśm mięśniowo-powięziowych. W prewencji urazów sportowych szczególne miejsce zajmują ćwiczenia równowagi i propriocepcji wykonywane na stabilnym i niestabilnym podłożu. Proces rehabilitacji wspomagają zabiegi fizykalne, mobilizacje, masaż i kinesiotaping.