Procesy starzenia a fizjoterapia

W Polsce przybywa osób w starszym wieku. Jedną z przyczyn jest wydłużenie życia.  W procesie starzenia się organizmu zachodzi szereg zmian prowadzących do ograniczenia sprawności.

W obrębie narządu ruchu można zauważyć zmniejszenie elastyczności więzadeł i ścięgien, postępujące procesy zwyrodnieniowe stawów. Masa i siła mięśni ulegają zmniejszeniu. Ubytek masy kostnej prowadzi do wystąpienia osteoporozy. Pogorszenie czucia głębokiego, koordynacji i równowagi powoduje liczniejsze wśród osób starszych upadki i w konsekwencji złamania kości. Pogorszenie słuchu i wzroku powoduje złe nawyki postawy. Spowolnieniu ulegają procesy nerwowe, pogarsza się pamięć.

Zmniejszenie elastyczności naczyń tętniczych, procesy miażdżycowe powodują wzrost ciśnienia krwi. Ruchy klatki piersiowej ulegają zmniejszeniu, maleje pojemność życiowa płuc. W związku z tym obserwuje się pogorszenie wymiany gazowej i zmniejszenie odruchu kaszlu co sprzyja zaleganiu wydzieliny w oskrzelach i ułatwia powstawanie infekcji dróg oddechowych.

Brak odpowiedniej ilości ruchu lub unieruchomienie wynikające np. ze złamań może stać się przyczyną trwałej niesprawności. Powikłania zakrzepowo-zatorowe unieruchomienia mogą stanowić zagrożenie dla życia.

Cele fizjoterapii

Ponieważ pacjent w starszym wieku cierpi często na wiele schorzeń, poddawany jest różnym kuracjom jednocześnie. Dolegliwości bólowe stawów, kręgosłupa czy  ograniczenie ruchomości to jedne z najczęstszych przyczyn zgłaszania się do fizjoterapeuty. Rolą fizjoterapii w usprawnianiu seniors-1505935_1280seniorów jest między innymi poprawa lub utrzymanie sprawności oraz zmniejszenie dolegliwości bólowych. Jest to możliwe przez zastosowanie odpowiednich ćwiczeń i zabiegów, które:

 

  • Zwiększają siłę mięśni i ruchomość stawów
  • Poprawiają koordynację, równowagę
  • Doskonalą chód i czynności życia codziennego
  • Poprawiają mechanikę oddychania, zwiększają wydolność tlenową organizmu

Dzięki temu zmniejsza się ryzyko upadków i złamań a co za tym idzie konieczności unieruchomienia. Poprawia się wydolność układu oddechowego i naczyniowego, polepszeniu ulega pamięć ruchowa.  W konsekwencji senior staje się bardziej niezależny, poprawia się jego pewność siebie i samoocena a jakość jego życia ulega poprawie.