PNF- Proprioceptywne torowanie nerwowo-mięśniowe

Koncepcja PNF opiera się na możliwościach torowania (ułatwiania) sprawności układu nerwowo-mięśniowego poprzez stymulowanie receptorów ciała.

Koncepcja PNF powstała w latach 40. XX wieku w Stanach Zjednoczonych i obecnie jest jedną z najbardziej znanych na świecie i najczęściej stosowanych metod usprawniania w rehabilitacji. Wykorzystuje prawa neurofizjologii np. czasowe i przestrzenne sumowanie bodźców, unerwienie przeciwstawne i promieniowanie pobudzenia w celu przywracania właściwej pracy układu nerwowego i narządu ruchu. Koncepcja PNF podkreśla, że ludzki mózg nie odróżnia poszczególnych mięśni, bardziej efektywny jest kompleksowy, trójpłaszczyznowy wzorzec ruchu, który ma znaczenie funkcjonalne.

Główną rolę w ocenie postawy ciała i kontroli ruchu pełnią proprioceptory, czyli receptory czucia głębokiego zlokalizowane w stawach, ścięgnach oraz mięśniach. Ponadto PNF wykorzystuje bodźce czuciowe i wzrokowe w celu ułatwienia nauki i reedukacji ruchu. Istotna jest również komunikacja werbalna związana z poprawnie wydawanymi przez fizjoterapeutę komendami.

Terapia

Założeniem terapii jest min. bezbolesny jej przebieg, globalna obserwacja pacjenta oraz mobilizacja rezerw tak aby uzyskać optymalną odpowiedz na każdy bodziec. Celem  jest poprawa funkcji a wiec rozwiązanie problemu, z którym zgłosił się pacjent. W terapii wykorzystywane są: rozciąganie i rozluźnianie mięśni, kombinacja skurczów mięśniowych z oporem terapeuty oraz trakcja i kompresja. Ważnym elementem są ćwiczenia na macie i praca pośrednia. W terapii dużą rolę w doborze pozycji wyjściowych do ćwiczeń odgrywają fazy kontroli motorycznej, co ma za zadanie odtworzyć ubytki funkcji.

 

 

Celem terapii PNF jest min:

  • Zmniejszenie dolegliwości bólowych
  • Torowanie funkcjonalnego ruchu
  • Wzmacnianie/rozluźnianie mięśni
  • Regulacja napięcia mięśni
  • Zwiększenie zakresu ruchu

Koncepcję PNF wykorzystuje się w leczeniu:

  • Schorzeń neurologicznych np. uszkodzeniach rdzenia, udarach
  • Schorzeń ortopedycznych: uszkodzeniach mięśni, stawów
  • Bólów pleców
  • Zaburzeń rozwojowych dzieci
  • Wad postawy