Zespół pasma biodrowo-piszczelowego

Jest to  przypadłość częsta wśród biegaczy amatorów oraz sportowców wyczynowych. Objawia się bólem po bocznej stronie stawu kolanowego. Nasila go aktywność fizyczna związana ze zginaniem kolan.

Pasmo biodrowo -piszczelowe jest częścią powięzi szerokiej uda. To łącznotkankowe pasmo ciągnące się po bocznej stronie uda, kolana aż do guzka Gerdy czyli poniżej i nieco z boku od rzepki. Pasmo łączy się z włóknami mięśnia pośladkowego wielkiego i naprężacza powięzi szerokiej. Jeden z tych mięśni jest zginaczem natomiast drugi odpowiada za wyprost stawu biodrowego. W  czasie zgięcia kolana powyżej 30 stopni pasmo wspomaga zgięcie, przy mniejszym kacie działa jako prostownik stawu kolanowego. Jest więc strukturą działająca na dwa stawy w różny sposób. Ponad to wspomaga odwiedzenie a ogranicza przywiedzenie w stawie biodrowym. Można również powiedzieć że rolą pasma jest stabilizowanie kolana i biodra względem siebie.

Pasmo przebiega w bliskim sąsiedztwie kłykcia bocznego kości udowej. Nadmierne przyparcie do tego kłykcia w czasie ruchów zgięcia i wyprostu kolana powoduje drażnienie bogato unaczynionej i unerwionej tkanki łącznej powodując stan zapalny, obrzęk i dolegliwości bólowe.

Przyczyną docisku pasma do kłykcia może być zaburzenie biomechaniki kończyny dolnej wynikające z takich czynników jak: koślawość stopy lub płaskostopie, koślawość kolana, osłabienie mięśni odwodzących zwłaszcza mięśnia pośladkowego średniego, zwiększone przodopochylenie miednicy.

Dolegliwości bólowe mogą początkowo być mało uciążliwe, ale z czasem ból uniemożliwia dalszy trening.

Jak wygląda badanie?

Ocena pasma polega na przeprowadzeniu testów palpacyjnych i prowokujących objawy. Przeprowadza się testy długości mięśni zginaczy stawu biodrowego, mięśni kulszowo-goleniowych, odwodzicieli i przywodzicieli uda. Ocenie podlega postawa ciała, wysklepienie łuków stopy badanego oraz stabilność miednicy.

Jak wygląda fizjoterapia?

W fazie ostrej zaleca się odpoczynek oraz miejscowe środki przeciwzapalne, zimne okłady. Następnie stosuje się zabiegi manualne mające na celu uelastycznienie pasma, oddzielenie go od innych grup mięśniowych, rozerwanie sklejeń i zrostów. W tym celu stosuje się masaż:

  • Tkanek głębokich,
  • poprzeczny,
  • funkcyjny,
  • kompresje punktów spustowych

Zaleca się ćwiczenia rozciągające samo pasmo jak również całą taśmę mięśniowo-powięziową. W dalszej kolejności zaleca się trening wzmacniający mięśnie odwodzące w stawie biodrowym , prostowniki stawu biodrowego. Istotne jest poprawienie kontroli nerwowo-mięśniowej ustawienia kolana i miednicy w czasie biegu, zwiększenie stabilizacji miednicy w czasie podporu na jednej nodze.