Masaż funkcyjny i poprzeczny

Te dwa rodzaje technik stanowią efektywne narzędzia ułatwiające powrót do sprawności po urazach i przeciążeniach. Wykonywane są nieco inaczej niż masaż klasyczny i najczęściej bez użycia środka poślizgowego.

Masaż funkcyjny

Ten rodzaj terapii stanowi połączenie masażu, rozciągania i ruchu w stawie. W czasie zabiegu fizjoterapeuta masuje tkanki jedną ręką, a drugą ręką wykonuje biernie ruch w stawie. Terapeuta przykłada nacisk na skórę i tkanki podskórne w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu, a następnie wykonuje ruch w stawie do rozciągania mięśni.  Masowane tkanki przesuwają się wtedy pod dłonią w trakcie wykonania ruchu. Nacisk terapeuty może obejmować cały brzusiec mięśnia, jego część lub ścięgno. Zakres ruchu powinien być bezbolesny. Po wykonaniu ruchu ponownie przykłada się nacisk w tym samym lub innym miejscu.

Podczas masażu odtworzony zostaje ruch ograniczony przez masowane struktury, uelastycznieniu ulegają mięśnie, ścięgna. Masaż ma zastosowanie w stanach po unieruchomieniu, kontuzjach sportowych, przeciążeniach mięśni.

Zalety masażu funkcyjnego:

  • Rozluźnienie
  • Wydłużenie tkanek-przywrócenie prawidłowej długości
  • Poprawa zakresu ruchu w stawie

 

Masaż poprzeczny

Głęboki ruch przebiegający w poprzek włókien  mięśniowych, ścięgien, więzadeł. Mały obszar masażu ograniczony jest przez przesuwalność skóry. Ręka lub palce terapeuty nie ślizgają się po physiotherapy(1)skórze. Brzusiec mięśnia masuje się w pozycji rozluźnienia tkanki, co daje przekrwienie zmienionych tkanek i przyspieszenie procesów gojenia. Ścięgna, więzadła masowane są w pozycji wydłużenia, co zapobiega zrastaniu się włókien kolagenowych. Masaż można wykonać palcem, palcami, kostkami. Do jego wykonania potrzebna jest dobra znajomość kierunku przebiegu mięśni, więzadeł. Masaż wprowadza się po ustąpieniu fazy ostrej najczęściej po 5 dniach od urazu. Daje on efekt przeciwbólowy, stwarza warunki do właściwie przebiegającego gojenia tkanej.

Masaż jest wskazany w przypadku stanów po urazowych więzadeł, ścięgien, przeciążeniu mięśni. Przeciwwskazanie stanowią: zapalenia bakteryjne, kostnienia i zwapnienia tkanek miękkich, choroby reumatyczne, zapalenia kaletek.