Łokieć tenisisty

Nie musisz być tenisistą żeby nabawić się bólu łokcia. Sprawdź co powoduje dolegliwości i jak sobie pomoc.

Łokieć tenisisty to nazwa dysfunkcji przyczepu mięśni do nadkłykcia bocznego kości ramiennej, czyli po bocznej stronie łokcia.  Nieprawidłowe ukrwienie oraz powtarzające się urazy i przeciążenia powodują zmiany degeneracyjne włókien kolagenowych budujących ścięgna mięśni oraz przyczep do kości. Wydzielane w czasie uszkadzania substancje drażnią zakończenia nerwowe wywołując ból.

Przyczyny

Przyczyną mikrourazów jest przeciążenie mięśni prostujących nadgarstek i palce, których przyczep bliższy znajduje się właśnie w okolicy nadkłykcia bocznego kości ramiennej.
Może być to mylące, ale to właśnie częste ruchy nadgarstka doprowadzają do bólu łokcia. Wśród zawodowych tenisistów ten problem występuje rzadko, częściej spotykany jest wśród tenisistów amatorów, którzy „nadużywają” nadgarstka a nie wykorzystują siły jaką można uzyskać z ruchu barku i tułowia.

praca_na_komputerzeŁokieć tenisisty to także choroba zawodowa pracowników biurowych, informatyków, stomatologów czy ślusarzy. Wynika to z charakteru pracy, stałego utrzymywania nadgarstka w wyproście lub częstych ruchów zginania i prostowania z uniesionymi przedramionami. Prowadzi to do przeciążeń i ograniczenia ukrwienia przedramienia.

Objawy

Podstawowym objawem jest ból łokcia po zewnętrznej stronie często promieniujący w dół do przedramienia i nadgarstka, osłabienie siły nadgarstka. Ból pojawia się przy wyproście nadgarstka i odwracaniu ręki dłonią ku górze. Objawy mogą być na tyle silne, że uniemożliwiają codzienne czynności np. utrzymanie kubka w dłoni. Ból jak i Inne objawy jak zaburzenia czucia, mrowienia mogą również wynikać z uwięźnięcia gałązek nerwów przebiegających w okolicy łokcia w tkane bliznowatej lub nadmiernie napiętych włóknach mięśni.

Leczenie

Leczenie wymaga ograniczenia czynności wywołujących przeciążenie lub ich modyfikację np. podpórki pod nadgarstki, ergonomię pracy, poprawę techniki gry. Stosuje się zabiegi  fizykalne
w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych. Aby zadziałać na przyczynę dolegliwości i wspomóc gojenie stosuje się masaże poprzeczne okolicy przyczepów mięśni, mobilizacje stawów, techniki mięśniowo-powięziowe, rozciąganie i  rozluźnianie mięśni zginaczy nadgarstka, a z czasem ćwiczenia wzmacniające mięśnie prostujące nadgarstek. Terapia może obejmować również staw ramienny i w przypadku sportowców skupiać się na globalnych wzorcach ruchowych związanych z techniką sportową. Wspomagającą formą terapii jest dynamiczne plastrowanie (kinesiology taping). Ulgę przynosi używanie opasek uciskowych. W szczególnie zaawansowanych zmianach stosuje się leczenie operacyjne.