Kontuzje w sportach zimowych

Sporty zimowe należą  do  sportów, w których najczęściej dochodzi do kontuzji. Wynika to z faktu rozwijania dużych prędkości , przekraczających  prędkości możliwe do uzyskania przez człowieka. Wymagają ogromnej koordynacji ruchowej i pracy wielu grup mięśniowych. Jak aby zminimalizować ryzyko kontuzji, co robić gdy już doznaliśmy urazu?

Przyczyny

Za najczęstszą przyczynę kontuzji trzeba uznać niewłaściwe przygotowanie sportowca – amatora do sezonu zimowego. Często tego przygotowania nie ma w ogóle.  Odchodząc od biurka w pracy wkraczamy na stok, lodowisko i pojawiają się problemy. Wynikają one nie tylko z odpowiedniego przygotowania wydolnościowego ( szybko łapie nas zadyszka) ale także brak treningu siłowego, który pozwoli mięśniom na bardziej wydajną pracę bez urazu. Brak  ćwiczeń rozciągających  prowadzi do ograniczeń ruchomości a to już prosta droga do uszkodzeń mięśni, więzadeł, stawów.  Warto kilka tygodni przed wyjazdem w góry zafundować sobie trening ogólnorozwojowy, a najlepiej być aktywnym przez cały rok. Również brak rozgrzewki przygotowującej organizm do wysiłku może być czynnikiem skutkującym kontuzją.

Po drugie należy właściwie ocenić swoje umiejętności łyżwiarskie czy narciarski. Najczęściej urazom i wypadkom ulegają osoby z małym doświadczeniem i słabymi umiejętnościami narciarskimi. Kolejnym  powodem kontuzji może okazać się źle dobrany sprzęt. Za duże lub zbyt ciasne obuwie, brak kasku, to ryzyko częstszych upadków i większych obrażeń. Nie zawsze sam sportowiec jest winny kontuzji, może być ona efektem nieszczęśliwego wypadku, złych warunków pogodowych lub nieostrożności innych amatorów białego szaleństwa.

Najczęstsze kontuzje

Narciarstwo

  •  triada: uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego, więzadła pobocznego piszczelowego i łąkotki przyśrodkowej. Staw kolanowy jest narażony na duże siły skrętne.
  • urazy stawu skokowego- skręcenia, zwichnięcia.
  • nadciągnięcia mięśni – wynikają często z braku właściwego przygotowania do sezonu lub zbyt dużych obciążeń.

Łyżwiarstwo

  • urazy kończyn górnych. Złamania w obrębie przedramienia. Wynikają z częstych upadków, podczas których „ratujemy się” podpierając się rękami.
  •  przeciążenie Achillesa, łydki- wynikają z ucisku butów oraz samej specyfiki sportu .

Snowboard

  • uszkodzenia barku- zwichnięcia, urazy mięśni stożka rotatorów- wynikają z upadków na ramię lub podparcia się rękami.
  •  uszkodzenia kręgosłupa- może do nich dojść przy dużych prędkościach, w zderzeniu z innymi narciarzami.

Poza tym obrażenia związane z upadkami takie jak : stłuczenia, naciągnięcia mięśni, więzadeł,.

Zapobieganie

Przede wszystkim należy się właściwie przygotować  się do sezonu. Być aktywnym przez cały rok. Zapewnić sobie różne formy aktywności fizycznej.

Trzeba pamiętać o wykonaniu  dynamicznej rozgrzewki, która rozgrzeje mięśnie. Ćwiczenia rozciągające zarówno przed jak i po zmniejszą ryzyko kontuzji.

Doskonalmy swoje umiejętności narciarskie/łyżwiarskie. Zajęcia z instruktorem  dostarczą cennych wskazówek jak upadać, jak uniknąć kolizji. Lepsza koordynacja ruchowa i panowanie nad własnym ciałem pomogą w uniknięciu upadków. Pamiętajmy  także aby  nie przeceniać swoich możliwości i nie stawiać sobie zbyt ambitnych celów.

Fizjoterapia

 W drobnych urazach czy stłuczeniach  odpoczynek i domowe sposoby leczenia zwykle pozwalają na powrót do aktywności po kilku dniach. Gdy jednak objawy są poważne oraz brak jest wyraźnej poprawy należy skontaktować się z lekarzem . W powrocie  do zdrowia nieodzowna jest rehabilitacja.

We wczesnej fazie fizjoterapia ma działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, zmniejszające obrzęk.  Zaleca się odpoczynek oraz wprowadza ćwiczenia innych części ciała niż  kontuzjowana.

W późniejszych fazach w zależności od rodzaju urazu stosuje się mobilizacje pomagające przywrócić właściwe funkcjonowanie mięśni i prowadzić proces gojenia we właściwym kierunku.  Stosuję się trening mający na celu odbudowanie zakresu ruch, siły mięśni i koordynacji. Na koniec procesu rehabilitacji stosuje się ćwiczenia mające przygotować do uprawiania sporu w taki sposób aby uniknąć nawrotom kontuzji i pojawieniu się nowych  uszkodzeń.